BÛNTÛT
bûntût ʋ̃ʄc̆ʄ
tail § Noun
IPA: /ˈbun.tut/
Verb: to be a tail
Noun: tail
Modifier: caudal/tail-like
Details
Origin
Malay بونتوت buntut /buntut/Austronesian Language Family
tail § Noun
IPA: /ˈbun.tut/
Verb: to be a tail
Noun: tail
Modifier: caudal/tail-like